บทที่ 8 สร้างรากฐานอสุรา

บทที่ 8 : สร้างรากฐานอสุรา

เสียงคำรามของผู้อาวุโสหอโอสถดังก้องไปทั่วทั้งสำนักกระบี่สวรรค์

"เซียวอู๋จี้! ออกมา! ออกมารับความตายซะ!"

พลังระดับสร้างรากฐานขั้นหกแผ่กระจายออกมาจากยอดเขาหอโอสถ ทำให้ศิษย์นับร้อยที่อยู่ใกล้ต้องคุกเข่าลงด้วยความกลัว ผู้อาวุโสหอโอสถ หลี่เทียนหยาง ลอยอยู่กลางอากาศ ใบหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธ ในมือถือศพแห้งเหี่ยวของหลี่เฟิงลูกชายคนเดียวของเขา

"ไอ้ปีศาจ! เจ้าฆ่าลูกชายข้า! วันนี้ข้าจะเผายอดเขากระบี่เมาของเจ้าให้เป็นเถ้าถ่าน! แล้วจะจับวิญญาณเจ้ามาเผาด้วยไฟโอสถเจ็ดวันเจ็ดคืน!"

ศิษย์ทั้งสำนักแห่กันมาดูที่ตีนเขากระบี่เมา ไม่มีใครกล้าขึ้นไปบนยอดเขา เพราะทุกคนรู้ว่าผู้อาวุโสเทียนเจี้ยนอยู่ที่นั่น

แต่ครั้งนี้ แม้แต่ผู้อาวุโสคนอื่นๆ ก็ไม่มีใครออกมาห้าม เพราะการฝึกวิชามารและฆ่าศิษย์ในสำนักถือเป็นความผิดร้ายแรงที่ต้องประหารตามกฎสำนัก

บนยอดเขากระบี่เมา เซียวอู๋จี้นั่งขัดสมาธิอยู่ใต้ต้นท้อตายซาก ตรงหน้าเขาคือยาเม็ดก่อลมปราณระดับสูงนับร้อยขวดที่เพิ่งได้มาจากหอโอสถ

หลินชิงเยว่ยืนอยู่ข้างๆ ใบหน้าของนางเคร่งเครียด "ผู้อาวุโสหลี่เทียนหยางเป็นระดับสร้างรากฐานขั้นหก เจ้าเพิ่งก่อลมปราณขั้นเก้า ต่อให้มีวิชากลืนวิญญาณก็สู้ไม่ได้"

"ใครบอกว่าข้าจะสู้กับเขาด้วยระดับก่อลมปราณ?"

เซียวอู๋จี้ยิ้ม แล้วเทยาเม็ดทั้งหมดในขวดลงในปากรวดเดียว

ร้อยกว่าเม็ด!

หากเป็นคนธรรมดาทำเช่นนี้ เส้นลมปราณจะระเบิดตายทันทีเพราะพลังยามากเกินไป

แต่เส้นลมปราณอสุราของเขาไม่ใช่เส้นลมปราณธรรมดา

บัวอสุรานิรันดร์ในหัวใจหมุนเร็วอย่างบ้าคลั่ง กลีบที่สามและสี่บานออกพร้อมกัน

วิชากลืนวิญญาณอสุรานิรันดร์ไม่ได้กลืนแค่วิญญาณคน แต่มันกลืนทุกอย่างที่มีพลังได้ รวมถึงโอสถด้วย

พลังยามหาศาลที่ควรจะระเบิดร่างของเขา กลับถูกบัวสีดำกลืนกินจนหมดสิ้น แล้วเปลี่ยนเป็นพลังอสุราบริสุทธิ์ที่ไหลเวียนอยู่ในร่าง

รอยร้าวบนพื้นรอบตัวเขาแผ่ขยายออกไปอย่างรวดเร็ว ต้นท้อที่ตายไปแล้วครึ่งต้นกลับมีใบอ่อนสีดำงอกออกมาใหม่

"นี่มัน..." หลินชิงเยว่ถอยหลังไปสองก้าวด้วยความตกใจ "เจ้ากำลังจะทะลุระดับตอนนี้หรือ?"

"ไม่ใช่แค่ทะลุ" เซียวอู๋จี้ลืมตาขึ้น ดวงตาของเขาตอนนี้กลายเป็นสีดำสนิทที่มีเปลวไฟสีทองของพลังสวรรค์ที่กลืนมาก่อนหน้านี้ลุกโชนอยู่ข้างใน "ข้าจะสร้างรากฐานอสุราที่ไม่เคยมีมาก่อนในโลกนี้"

ด้านล่าง หลี่เทียนหยางรอไม่ไหวอีกต่อไป เขายกมือขึ้น เปลวไฟโอสถสีเขียวเข้มก่อตัวขึ้นเป็นมังกรไฟยาวสิบเมตร

"ไฟโอสถเผาสวรรค์! ไป!"

มังกรไฟพุ่งเข้าใส่ยอดเขากระบี่เมาด้วยความเร็วสูง หมายจะเผาทั้งยอดเขาให้วอดวาย

ศิษย์ทุกคนกรีดร้องด้วยความตกใจ

แต่แล้ว...

พรึ่บ!

ขวดเหล้าสีดำใบหนึ่งลอยมาจากกระท่อมไม้ไผ่โทรมๆ ปะทะกับมังกรไฟอย่างแม่นยำ

บูม!

มังกรไฟที่แข็งแกร่งพอที่จะเผาภูเขาได้ทั้งลูก กลับถูกขวดเหล้าใบเดียวดับจนหมดสิ้น กลายเป็นไอน้ำลอยหายไปในอากาศ

เทียนเจี้ยนเดินเซออกมาจากกระท่อม ถือขวดเหล้าอีกใบอยู่ในมือ ใบหน้าแดงก่ำเหมือนคนเมาตลอดเวลา

"ไอ้หลี่เทียนหยาง แกกล้าดียังไงมาเผายอดเขาของข้า? แกอยากตายหรือ?"

หลี่เทียนหยางเห็นเทียนเจี้ยนก็มีสีหน้าหวาดกลัวขึ้นมาชั่วขณะ แต่เมื่อมองไปที่ศพของลูกชายในอ้อมแขน ความโกรธก็ชนะความกลัว

"เทียนเจี้ยน! ศิษย์ของเจ้าฆ่าลูกชายข้า! วันนี้ต่อให้เป็นเจ้า ข้าก็จะฆ่ามัน!"

"ฆ่าลูกชายเจ้า?" เทียนเจี้ยนหัวเราะ "หลักฐานอยู่ไหน? เจ้าเห็นกับตาหรือว่ามันฆ่า? ข้าเห็นแต่ว่าลูกชายเจ้าพาศิษย์สิบกว่าคนไปรุมทำร้ายศิษย์ของข้าในหอโอสถจนพลังหมดแล้วตายไปเอง สมควรแล้ว!"

"เจ้า!"

"อะไร? อยากสู้กับข้าหรือ?" เทียนเจี้ยนยกขวดเหล้าขึ้นมา "ข้าไม่ได้สู้กับใครมา 50 ปีแล้ว มือกำลังคันอยู่พอดี"

พลังของเทียนเจี้ยนแผ่ออกมาเพียงเล็กน้อย แต่ทำให้ท้องฟ้าเหนือสำนักกระบี่สวรรค์ทั้งหมดเปลี่ยนสี จากสีฟ้ากลายเป็นสีแดงเหมือนเหล้า

ระดับ... ระดับแก่นทองคำ!

ผู้อาวุโสทั้งหมดที่แอบดูอยู่บนยอดเขาอื่นๆ ต่างตกตะลึง พวกเขาคิดว่าเทียนเจี้ยนเป็นแค่ผู้อาวุโสที่ตกต่ำเพราะเมา ที่แท้เขาซ่อนพลังระดับแก่นทองคำมาตลอด!

หลี่เทียนหยางหน้าซีดเผือด เขารู้ว่าเขาสู้ไม่ได้

แต่ในขณะนั้นเอง บนยอดเขากระบี่เมา แสงสีดำก็พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า!

บูม!

เมฆดำก่อตัวขึ้นเหนือยอดเขา ฟ้าผ่าสีดำนับร้อยสายฟาดลงมาที่ร่างของเซียวอู๋จี้

นี่คือ... สายฟ้าทะลุระดับสร้างรากฐาน!

แต่สายฟ้าของคนอื่นเป็นสีฟ้าหรือสีทอง สายฟ้าของเขากลับเป็นสีดำสนิท!

"นี่มันสายฟ้าสร้างรากฐานอสุรา!" เทียนเจี้ยนอุทานออกมา "ไอ้บ้าเอ๊ย! เจ้าคิดจะสร้างรากฐานอสุรานิรันดร์จริงๆ หรือ!?"

เซียวอู๋จี้ยืนอยู่กลางสายฟ้าสีดำ ร่างกายของเขาถูกฉีกแล้วสร้างใหม่ครั้งแล้วครั้งเล่า เส้นลมปราณอสุราของเขากำลังขยายใหญ่ขึ้นเป็นสิบเท่า

ในทะเลจิตของเขา บัวอสุรานิรันดร์บานออกจนครบห้ากลีบแล้ว

และที่ฐานของบัว มีรากฐานสีดำสนิทกำลังก่อตัวขึ้น รากฐานที่ไม่ใช่รากฐานธรรมดา แต่เป็นรากฐานที่สร้างจากวิญญาณนับร้อยที่เขากลืนมา

รากฐานอสุรา!

"อ๊ากกกก!"

เซียวอู๋จี้แหงนหน้าคำราม เสียงคำรามนั้นไม่เหมือนมนุษย์ แต่เหมือนอสุราที่ถูกขังมาสามพันปีได้หลุดออกมา

สายฟ้าสีดำทั้งหมดถูกเขากลืนเข้าไปในปาก!

ทั้งสำนักเงียบกริบ

เมื่อแสงหายไป เซียวอู๋จี้ยืนอยู่ตรงนั้น เสื้อคลุมสีดำของเขาขาดวิ่นไปครึ่งหนึ่ง แต่ร่างของเขากลับเปล่งแสงสีดำอ่อนๆ ออกมา

สร้างรากฐานขั้นหนึ่ง... สำเร็จ!

แต่รากฐานของเขามีสีดำสนิทและมีบัวเก้ากลีบหมุนอยู่ตรงกลาง ซึ่งไม่เคยมีมาก่อนในประวัติศาสตร์โลกเบื้องล่าง

หลี่เทียนหยางมองภาพนั้นด้วยความหวาดกลัวสุดขีด "ปีศาจ... เจ้าเป็นปีศาจจริงๆ..."

เซียวอู๋จี้หันไปมองเขา แล้วยิ้ม

"ขอบคุณที่มาเป็นของขวัญฉลองการสร้างรากฐานของข้า"

เขายกมือขึ้นเล็งไปที่หลี่เทียนหยาง

"กลืน"

หลี่เทียนหยางที่เป็นระดับสร้างรากฐานขั้นหก พยายามใช้พลังทั้งหมดต้านทาน แต่ต่อหน้าวิชากลืนวิญญาณอสุรานิรันดร์ที่เพิ่งทะลุระดับ พลังของเขาก็เหมือนน้ำที่ไหลลงสู่หลุมดำ ไม่มีทางต้านทานได้

"ไม่!!!! ผู้อาวุโสใหญ่ช่วยข้าด้วย!!!!"

ไม่มีใครกล้าช่วย

สามลมหายใจต่อมา ผู้อาวุโสหอโอสถที่เคยยิ่งใหญ่ ก็กลายเป็นศพแห้งเหี่ยวตกลงมาจากท้องฟ้า

เซียวอู๋จี้รับพลังทั้งหมดของเขาไว้ พลังสร้างรากฐานขั้นหกทำให้รากฐานอสุราของเขามั่นคงขึ้นทันทีและพุ่งไปสู่สร้างรากฐานขั้นสอง!

เขามองไปรอบๆ ยอดเขาที่มีศิษย์นับพันคนกำลังมองเขาด้วยความหวาดกลัว

"ตั้งแต่วันนี้" เขาพูดด้วยเสียงที่ดังก้องไปทั่วทั้งสำนัก "ยอดเขากระบี่เมา... คือเขตหวงห้าม"

"ใครเข้ามาโดยไม่ได้รับอนุญาต... ตาย"

แล้วเขาก็หันหลังเดินกลับเข้าไปในกระท่อม ทิ้งให้ทั้งสำนักตกอยู่ในความเงียบและความกลัว

เทียนเจี้ยนหัวเราะดังลั่นแล้วยกเหล้าขึ้นดื่ม "ฮ่าๆ! ศิษย์ของข้า! ศิษย์ของข้าจริงๆ!"

หลินชิงเยว่มองแผ่นหลังของเซียวอู๋จี้แล้วพึมพำเบาๆ

"จอมมาร... กลับมาแล้วจริงๆ..."